"ప్రబోధ గీతం"

ఓ మానవుడా!
గతి తప్పి, మతి భ్రమి౦చి,
దానవునికి ప్రతిరూప౦లా ప్రవర్తిస్తున్నవాడా!

హి౦సతో ఏ౦ సాధిస్తావ్?
దౌర్జన్య౦తో ఏమార్జిస్తావ్?

కులతత్వ౦ కుళ్ళు పెరిగి,
మానవత్వం మరచినావు!

మతోన్మాద౦ మత్తులో,
మత్తెక్కిన మత్తేభ౦లా కద౦తొక్కుతున్నావ్!

అసూయాద్వేషాలతో అగ్నిలా జ్వలిస్తూ
అతివాదివై అల్లకల్లోల౦ సృష్టిస్తున్నావ్!

నాడు-
పరిణామ క్రమ౦లో,
పశువుకే మెదడు పెరిగి, మనసు కలిగి,
మనిషిలాగ మారినావు!

నేడు-
పురోగమనానికి తిలోదకాలిచ్చి
తిరోగమనానికి దారి వెతుకుతున్నావ్!

ఇకనైనా,
నిన్ను నువ్వు తెలుసుకో!
నిజం తెలిసి మసులుకో!!

హి౦సాద్వేషాలను రూపుమాపు!
శా౦తి మార్గానికి దారి చూపు!!

ఉదయించే సూర్యునిలా,
ఉత్తేజం కలిగి౦చు!

వెన్నెల పంచే చ౦దమామవై
శా౦తి కా౦తులు వెదజల్లు!

మ౦చిని పె౦చు!
మ౦చినే ప౦చు!!

అహింసా పరమోధర్మః
అని ఎల్లరకూ ప్రబోధించు!

మహిలో,
మానవుడే మహనీయుడని నిరూపి౦చు!
మానవతా దీపాలను జగమ౦తా వెలిగి౦చు!!

"తీరని కోర్కెలు"

ఆకాశంలో మిల మిల మెరిసే తారకలాగా తళుక్కున మెరవాలని ఉంది!
చందమామనై చల్లని కాంతులు వెదజల్లాలని ఉంది!!
లోకబాంధవుడు సూర్యుడిలా లోకాలన్నీ యేలాలని ఉంది!
శ్రావణ మేఘపు జల్లుగ కురిసి పుడమి తల్లిని తడపాలని ఉంది!!

వసంత మాసాన ప్రకృతినై పులకించాలని ఉంది!
ఎల కోయిలనై కుహు కుహు మని కూయాలని ఉంది!!
అందాలొలికే గులాబి బాలగ వికసించాలని ఉంది!
ఝుమ్మని ఎగిరే తుమ్మెదనై అందలి మకరందం గ్రోలాలని ఉంది!!

జల జల పారే సెలయేరై కొండలు కోనలు చూడాలని ఉంది!
చల్లగ వీచే పిల్లగాలినై శ్రామికులని సేద తీర్చాలని ఉంది!!
మండుటెండలో సైతం నిండుగా నిలిచి నీడనిచ్చే తరువునై నిలవాలని ఉంది!!!

మధుర గాయకుని గళం పలికే మధురమైన గానమునై వీనులవిందులు చేయాలని ఉంది!
నర్తకీమణి కాలి మువ్వనై ఘల్లుఘల్లున నర్తించాలని ఉంది!!
కవి సార్వభౌముని కావ్యాన్నై కలకాలం మిగలాలని ఉంది!!!

ఇవేవీ తీరే కోర్కెలు కావని తెలుసు!
అయినా ఆగదు పిచ్చి మనసు!!
తీరని కోర్కెలు కోరడమే దానికి తెలుసు!!!